Καλάβρυτα: Χάος με την πρώτη χιονόπτωση

Άρθρο του Κωνσταντίνου Τσουρέκη, προπτυχιακού φοιτητή του Παντείου Πανεπιστημίου

Στο Δήμο Καλαβρύτων εδώ και τέσσερις μέρες κάτοικοι και επισκέπτες στερούνται νερού και ρεύματος. Εν έτει 2017-8 στην πρώτη χιονόπτωση του χειμώνα επικράτησε το χάος, στερώντας απ’ τον πληθυσμό των Καλαβρύτων τα δύο βασικότερα αγαθά, τη στιγμή που η πλειοψηφία των πολιτών της περιοχής είναι ηλικιωμένοι με σοβαρά προβλήματα υγείας. Η παρουσία του κράτους; Πουθενά. Ούτε κράτος, ούτε δήμος, ούτε περιφέρεια. Τα λιγοστά πυροσβεστικά οχήματα, η αστυνομία με 2 περιπολικά και ένα ασθενοφόρο προσπαθούν να κατορθώσουν το ακατόρθωτο, να εξυπηρετήσουν και την πόλη αλλά και όλα τα χωριά, σε έναν δήμο ο οποίος είναι απ’ τους μεγαλύτερους σε έκταση στην Ελλάδα.

Γιατί να συμβαίνουν όλα αυτά; Μα γιατί τα συστήματα ηλεκτρισμού και ύδρευσης στις συγκεκριμένες περιοχές αποδεικνύεται πως έχουν να συντηρηθούν εδώ και δεκαετίες όσο κι αν θέλουν να το αμφισβητήσουν οι αρμόδιοι των οποίων τα τηλέφωνα είναι μονίμως κατειλημμένα και απενεργοποιημένα απ την αρχή του φαινομένου όπως ομολογούν οι ίδιοι οι κάτοικοι.

Ας το δούμε συνοπτικά, υπάρχουν πολλά σταματημένα αυτοκίνητα στους δρόμους πριν και μετά τα Καλάβρυτα. Υπάρχουν πολλές αλλαγές και ακυρώσεις στα δρομολόγια του ΚΤΕΛ. Ηλεκτρισμός και νερό δεν υπάρχει καθόλου στα γύρω χωριά, ενώ μεγάλες είναι οι διακοπές εντός της πόλης των Καλαβρύτων, με τους αρμόδιους να καθησυχάζουν με τη φράση ‘’θα επανέλθουν όλα σε λίγες ώρες’’, ενώ οι ίδιοι οι πολίτες, όπως πάντα στο ίδιο έργο θεατές, εκτιμούν ότι η κατάσταση θα συνεχιστεί τρεις με τέσσερις ημέρες ακόμη. Λόγω της έλλειψης ηλεκτρικού ρεύματος και για λόγους έκτακτης ανάγκης οι κάτοικοι φορτίζουν τα κινητά τους σε όσα καφενεία έχουν διαθέσιμες γεννήτριες ρεύματος. Επίσης, αυτό που προσωπικά επισημαίνω είναι τι θα γίνουν τόσες χιλιάδες ζώα τα οποία είναι κλεισμένα αυτή τη στιγμή μέσα στις στάνες χωρίς νερό και φαγητό;

Αυτή είναι η πραγματικότητα, την οποία δεν έδειξε κανένα τηλεοπτικό κανάλι!

Ένα πράγμα που μου έμεινε απ όλα αυτά ήταν μια ηλικιωμένη κυρία που με έβλεπε να γράφω και να βγάζω φωτογραφίες, η οποία με πλησιάζει και μου λέει: “τι κάθεσαι εδώ νεαρέ μου, γιατί δεν βρίσκεις μια χώρα να ζήσεις με αξιοπρέπεια;”


 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *