Γ.Πεταλωτής: Λοιδορηθήκαμε άδικα και χάσαμε την ταυτότητά μας!

Ποιος είναι ο Γιώργος Πεταλωτής

Ο Γιώργος Πεταλωτής γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1964 στην Κομοτηνή. Η καταγωγή του είναι από την Καρυδιά. Σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ακολούθησε επαγγελματική κατάρτιση Νομικής Ορολογίας, Γλώσσας και Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Χαϊδελβέργης.

Διατελεί, πρόεδρος του Ιδρύματος Μοσχίδη – Κυριακίδη στην Κομοτηνή καθώς και του Συλλόγου Σοφιδιωτών Θράκης. Είχε διατελέσει ανταποκριτής (ο πρώτος από την Ελλάδα) του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ), με αντικείμενο τη χορήγηση ασύλου.

Είναι παντρεμένος με την Κλεοπάτρα Α. Στογιαννίδου και έχουν μία κόρη, την Αλεξάνδρα.

Ήταν εκλεγμένο μέλος της περιφερειακής επιτροπής του ΠΑΣΟΚ Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης. Έχει εκλεχτεί νομαρχιακός σύμβουλος Ροδόπης και έχει διατελέσει γραμματέας του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ροδόπης (1998 – 2002) και πρόεδρος (2002 – 2007).

Είναι πρόεδρος από το 2007 της Νομαρχιακής Επιχείρησης Ανάπτυξης Ροδόπης. Την περίοδο 1993 – 2002 εκλέχτηκε μέλος (πρώτος σε ψήφους) του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης και από το 2007 είναι Πρόεδρος. Την περίοδο 2002 – 2005 διατέλεσε μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας.

Διατέλεσε από τον Οκτώβριο 2009 έως τον Ιούνιο του 2011 Υφυπουργός Επικρατείας και Κυβερνητικός Εκρόσωπος στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009.

Τον Ιούνιο του 2011, ορκίστηκε Υφυπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τον Μάιο του 2012.

Στις 3 Ιανουαρίου 2015, ο Γιώργος Πεταλωτής ανέλαβε Εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών που ίδρυσε ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου.

 

Συνέντευξη
  • Δεδομένου ότι συμμετείχατε στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου το 2009, πιστεύετε ότι διαχειριστήκατε αποτελεσματικά τις πρώτες στιγμές της κρίσης;
Γιώργος Πεταλωτής (δεξ.) και Γιάννης Βούρος (αρ.).

Η κρίση σαφώς και προϋπήρχε, αφού το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργήθηκε κατά τη διακυβέρνηση Καραμανλή την περίοδο 2004-2009. Στις χρόνιες παθογένειες και αγκυλώσεις , προστέθηκε την περίοδο αυτή μια άνευ προηγουμένη πρόχειρη, απερίσκεπτη, σπάταλη και κατεξοχήν πελατειακή διαχείριση του Κράτους. Εκατοντάδες χιλιάδες προσλήψεις, στρεβλή χρησιμοποίηση των stage για ψηφοθηρικούς σκοπούς, πλήρης απώλεια των τεράστιων μεταολυμπιακών πλεονεκτημάτων, κυβερνητικά παραμάγαζα, Βατοπέδι, ψευδή στατιστικά για απόκρυψη του τεράστιου χρέους και ελλείμματος. Ενώ λοιπόν υπήρχε ο προϊδεάσμος της κακής διαχείρισης , ουδείς μπορούσε να γνωρίζει το βαθμό επικινδυνότητας των δημοσιονομικών μεγεθών που παραλαμβάναμε. Όση προετοιμασία λοιπόν κι αν υπήρχε, η βαθμιαία αποκαλυπτόμενη πραγματικότητα την εξουδετέρωνε. Το έλλειμμα παρουσιαζόταν ένα μόνον μήνα πριν τις εκλογές σε 4%, ενώ αποδείχθηκε ότι ανερχόταν σε 16%, όπως αποδείχθηκε και από την ειδική Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που διέλυσε κάθε μύθο περί δικού μας δήθεν φουσκώματος. Στις συνθήκες αυτές, η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ειδικότερα ο τότε  Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με την παγκόσμια εμβέλειά του, κατάφερε μέσα από πρωτοφανώς δυσμενείς συνθήκες να κρατήσει τη χώρα, να μην χρεοκοπήσει όπως όλα εκεί  οδηγούσαν, να προκαλέσει με τεράστιες δυσκολίες έναν μηχανισμό στήριξης από τους Ευρωπαίους και το  ΔΝΤ και να κρατήσει τη χώρα στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Όσοι σήμερα, βλέπουν πλημμέλειες και εκφράζουν αντιρρήσεις για τότε, είναι απλώς μετά Χριστόν Προφήτες.

  • Η κρίση έφερε το μνημόνιο ή το μνημόνιο την κρίση; Μήπως η οικονομική ύφεση στη χώρα αντικατοπτρίζει τη διεθνή οικονομική σκηνή;

Η προσπάθεια να αντιστραφεί η πραγματικότητα, να δαιμονοποιηθεί το μνημόνιο και από σύμβαση δανεισμού να μετατραπεί σε φταίχτη για όλα, ήταν μια πολύ δομημένη επιλογή όσων πραγματικά ενέχονται στην κρίση, προκειμένου να αποσείσουν τις τεράστιες ευθύνες τους και να τις φορτώσουν σε ένα ένοχο – φάντασμα και σε όσους δούλεψαν σκληρά για να μην χρεοκοπήσει η χώρα. Ήταν στρατηγική επιλογή της ΝΔ και όσων φροντίζουν συστηματικά να την κρατάνε στο απυρόβλητο. Ο κ. Σαμαράς έσυρε πρώτος τον αντιμνημονιακό χορό και ακολούθησαν οι νυν κυβερνώντες , ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο σε διαστρέβλωση και λαϊκισμό. Κι όλα αυτά, ενώ η χώρα είχε ανάγκη από εσωτερικές συναινέσεις , από σοβαρή συζήτηση, όπως έγινε στις άλλες χώρες που μπήκαν σε μνημόνια μετά από εμάς και πουθενά δεν υπήρχε τέτοια εσωτερική υπονόμευση. Γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα. Όταν εμείς προσπαθούσαμε να βρούμε λύση, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δεν διαφωνούσαν απλώς, αλλά  υπονόμευαν την προσπάθειά μας  με ακραίους τρόπους. Εξάλλου, ας μην τρέφουμε καμιά αυταπάτη. Με το πέρας των μνημονίων που έφεραν , πολύ βαρύτερα και ο κ. Σαμαράς και ο κ. Τσίπρας, δεν τελειώνει και  η κρίση. Όσο αποκρύπτουμε τις αιτίες, όσο δεν βάζουμε ως στόχο την εξάλειψη των χρόνιων παθογενειών μας, η κρίση θα αναπαράγεται.

  • Πολλοί κατηγορούν τον κ. Παπανδρέου για το «λεφτά υπάρχουν». Ήταν λεκτικό σφάλμα ή περιείχε κάποιο άλλο νόημα που δεν έγινε αντιληπτό;

Ο Παπανδρέου δεν είχε καμιά ανάγκη λίγες μέρες πριν τις εκλογές να υποσχεθεί χρήματα, όταν οι πάντες γνώριζαν ότι θα εκλεγεί με μεγάλο ποσοστό. Μια φράση που σαφώς εννοούσε ότι χρήματα για να ασκηθούν σοβαρές πολιτικές υπάρχουν αν χτυπήσεις τις πηγές σπατάλης και μη αξιοποίησης, τις οποίες ανέφερε επακριβώς, πέρασε στα χέρια αντίπαλων διαστρεβλωτών και απομονώθηκε από τα πολλά “αν …” που ακολουθούσαν, για σκοπούς προπαγανδιστικούς. Όταν δε το fake έγινε πλέον κανόνας, τότε αναδείχθηκε σίγουρα ως η πιο επιτυχημένη πολιτική διαστρέβλωση των τελευταίων δεκαετιών. Αυτοί που το κατάφεραν, άνετα θα ανακηρύσσονταν πρωταθλητές προπαγάνδας.

  • «Όλοι μαζί τα φάγαμε». Την ενστερνίζεστε την φράση αυτή;

Από πεποίθηση , δεν μου αρέσουν οι εύκολοι αφορισμοί. Το πολιτικό σύστημα έχει την κύρια ευθύνη για τον πελατειασμό που επικρατεί επί πολλές δεκαετίες στη σχέση πολιτικού και πολίτη. Η ευθύνη του πολίτη έγκειται βεβαίως στο γεγονός ότι σε μεγάλο βαθμό επιβραβεύει με την ψήφο του τη λογική της παροχής  – αντιπαροχής. Από την άλλη μεριά , όσοι διαμορφώνουν νοοτροπίες και κατά συνέπεια εκλογικές  συμπεριφορές έχουν μεγάλη ευθύνη. Κι εκεί ρόλο παίζουν κι άλλοι παράγοντες. Εκπαίδευση, δηλαδή Κράτος, εκπαιδευτικοί, συνδικαλιστές , ΜΜΕ, όλοι μας. Εν κατακλείδι ό,τι λέγεται ως μετάθεση ευθυνών αναπαράγει το πρόβλημα. Ανάληψη ευθυνών χρειάζεται και από το πολιτικό σύστημα, που δυστυχώς αντί να αλλάξει κατά την κρίση, μάλλον χειροτερεύει, αλλά και ο πολίτης επιτέλους καιρός είναι  να αναλάβει τις ευθύνες του και να μην “χορεύει στα νταούλια που του χτυπάνε” για να του γίνουν αρεστοί. Στη σημερινή εποχή ουδείς δικαιούται να δηλώνει ανυποψίαστος και εύκαιρος σε λαϊκισμούς.

 

  • Την περίοδο 2010-2014 αρχικά με την κυβέρνηση Παπανδρέου και έπειτα με τις κυβερνήσεις συνεργασίας που συμμετείχε το ΠΑΣΟΚ έγιναν βήματα εκσυγχρονισμού του κράτους και υπερπήδησης της κρίσης;

Τα μεγάλα βήματα που έγιναν την περίοδο 2009-2012 , μέσα σε πρωτοφανείς συνθήκες και ήταν επιλογές της κυβέρνησής μας, σίγουρα χάθηκαν επικοινωνιακά από τις πολύ πιο εύπεπτες “ειδήσεις”. Το ποιος τα θέσπισε θα αρχίσει να συζητιέται όταν εξανεμιστεί το έντεχνα διοχετευμένο τοξικό  φορτίο  προς την παράταξή μας. Τότε θα αποκαλυφθεί ότι η Διαύγεια που δεν αφήνει να περάσει ούτε ένα ευρώ χωρίς δημοσιοποίηση, η Ηλεκτρονική Συνταγογράφηση, η υποχρέωση να περνάνε οι στρατιωτικές δαπάνες από τη Βουλή , η μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ, η υποχρεωτική δημόσια  διαβούλευση πριν από οποιαδήποτε νομοθέτηση και πολλές άλλες πραγματικές μεταρρυθμίσεις έγιναν από την κυβέρνηση Παπανδρέου, υπό τις πιο δύσκολες μάλιστα συνθήκες. Σε λιγότερα από δύο χρόνια θεσπίστηκαν και ενσωματώθηκαν δομικά τόσα στοιχεία εκσυγχρονισμού του κράτους και του πολιτικού συστήματος, που δεν έγιναν επί δεκαετίες.

 

  • Δυόμιση χρόνια ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην εξουσία. Πώς αποτιμάτε το κυβερνητικό τους έργο;

Πάτησαν πάνω στην ανέχεια της κοινωνίας, υποσχέθηκαν σχίσιμο του μνημονίου και έφεραν και άλλο πολύ βαρύτερο, συμμάχησαν με τα πιο αντιδραστικά πολιτικά στοιχεία, καλύπτουν τους υπαίτιους της κρίσης, φέρονται με περισσή αλαζονεία, ευτέλισαν κάθε έννοια της Αριστεράς. Μοιράζουν επιδόματα για ψηφοθηρικούς λόγους που προέρχονται από την υπερφορολόγηση και την μεγαλύτερη επιβάρυνση των πολιτών. Τα θετικά στοιχεία της – κατεξοχήν λαϊκίστικής – διακυβέρνησής τους είναι λίγα. Ό,τι δεν κάνουν σε πολιτική ουσία,  το κάνουν με πλήρη μαεστρία για εκλογικούς λόγους. Ενσωμάτωσαν ιδεολογικά και πολιτικά τα χειρότερα σημεία της ΝΔ και του πάλαι πότε ισχυρού ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποιώντας τα αντίστοιχα πρόσωπα.

  • Πως βλέπετε τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά;
Γιώργος Πεταλωτής (δεξ.) και Νίκος Μουστάκας (αρ.).

Δεν θα μπορούσα να δηλώσω ενθουσιασμένος εδώ και χρόνια  με την κατάσταση στο χώρο που ανήκω. Πληρώσαμε εμείς μόνον από όλο το πολιτικό σύστημα, λάθη δικά μας αλλά κυρίως επειδή έτυχε να διαχειριστούμε μια κρίση που δεν προκαλέσαμε. Λοιδορηθήκαμε και δεν υπερασπιστήκαμε το χώρο μας. Χάσαμε την ταυτότητά μας, αισθανθήκαμε ένοχοι σε λάθος σημεία. Δεν βάλαμε τις γραμμές μας στη συγκυβέρνηση Σαμαρά , δημιουργώντας την αίσθηση ότι τελειώσαμε. Σήμερα, μετά από πολλές αμφιθυμίες, εσωτερικές σφοδρές συγκρούσεις, αχρείαστες αντιπαλότητες, παρά την ακόμη διαφορετική οπτική για πρόσωπα και καταστάσεις, το αίσθημα της ενότητας μας δίνει ανάσες και ανοίγει προοπτικές. Όμως, η επίκληση της ενότητας μπορεί να ικανοποιεί εμάς που συμμετέχουμε, δεν αφορά τον πολίτη που αφήσαμε χωρίς προσανατολισμό και είναι δικαιολογημένα καχύποπτος. Ο προοδευτικός χώρος πρέπει να εκφραστεί έντονα πολιτικά. Όσοι πιστεύουμε στην αναγκαιότητά του και όχι απλώς στην διευθέτηση των διαδρομών μας, οφείλουμε να γίνουμε εξωστρεφείς με πολιτικούς όρους. Αν λειτουργήσουμε ξανά πολιτικά θα μπορέσουμε να πείσουμε τον πολίτη ότι αυτόν τον χώρο δεν μπορεί να τον καλύπτει ούτε η ΝΔ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ και να δημιουργήσουμε ρεύμα. Δεν είναι τόσο απλό βέβαια όσο ακούγεται, είναι όμως αναγκαίο.

 

 

  • Ποια η αποτίμηση της επίσκεψης του κ. Ερντογάν σε σχέση με τα ανοιχτά ελληνοτουρκικά ζητήματα;

Ο Ερντογάν με την άσκηση μιας αυταρχικής ειδικά τα τελευταία χρόνια πολιτικής, μετά από μια περίοδο ανασυγκρότησης της Τουρκίας, επιχειρεί να παρουσιαστεί ως ένας ισχυρός ηγέτης μεγάλης κλίμακας. Ήταν αναμενόμενο ότι τον ίδιο ρόλο θα έπαιζε και κατά την εδώ επίσκεψή του. Η ευκαιρία που του δόθηκε μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο , να θέσει ζητήματα με τρόπο ανοίκειο, σαφώς και δεν διευκολύνει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις , αφού δημιουργήθηκε  μια  εικόνα διόλου θετική για τη χώρα μας. Η κάθε άλλο παρά θερμή υποδοχή του στη Θράκη από μέλη της μειονότητας, που μάλλον αδιαφόρησαν, έθεσε τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις. Εν πάση περιπτώσει, ερασιτεχνισμοί, εύκολοι αφορισμοί, αμηχανία στρατηγικής και πολιτικές ηγεσίες  αμφίβολης εμβέλειας δεν βοηθούν στα ελληνοτουρκικά. Όταν μάλιστα ειδικά στον τομέα αυτό απαιτείται συγκρότηση, ψυχραιμία, συνέχεια, γνώση και εμβέλεια των πολιτικών χειριστών  πολύ ευρύτερη από τον γεωγραφικό μας χώρο, αντίληψη των εξωτερικών  που εξοπλίζει την αποφασιστικότητα και ικανότητα συγκλίσεων.

Τη συνέντευξη επιμελήθηκαν οι συντάκτες μας Γιάννης Βούρος και Νίκος Μουστάκας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *